Ludzie pojawili się 205 lat przed Eksodusem piątki ich bogów: Dwayny, Baltazara, Grentha, Melandru i Lyssy. Od początku swojej egzystencji w Tyrii, ujawnili jedną z ich najgorszych cech – żądzę władzy. Szybko rozszerzali swoje panowanie na kolejne tereny zamieszkane przez starsze rasy: Centaurów, Popielców i inne nacje. Stworzenia mieszkające na tych terytoriach były brutalnie przepędzane. Z upływem czasu ludzie stworzyli stałe siedziby: Askalon, Krytę i Orr. Były to trzy potężne królestwa, które na przestrzeni kolejnych wieków bogaciły się i rosły w siłę.
Historia pierwszego z tych krajów, Askalonu, zaczyna się na 100 lat przed Eksodusem bogów. Ludzie w tym roku przepędzili dawnych mieszkańców tych terenów, Popielców, na północ. W miarę upływu czasu Askalon bogacił się z handlu z Krytą i Orr. Jednym z większych osiągnięć Askalończyków było wzniesienie w 898 roku P.E. (po Eksodusie) Wielkiego Muru Północnego, mającego chronić kraj przed Popielcami z północy. Kres tego potężnego królestwa ludzi nastał wraz z najazdem Popielców w 1070 roku P.E., co przyczyniło się do zakończenia najstraszniejszej wojny w dziejach Tyryjskiej ludzkości – Wojen Gildii. Żołnierze Króla Alderberna nie mogli powstrzymać niezliczonych zastępów Popielców, ale dzięki swojej odwadze powstrzymywali przez pewien czas ich postępy. W 1090 roku P.E. upadła stolica Askalonu. Jednak Król Alderbern użył mocy swojego miecza i mocno przetrzebił szeregi Popielców. Mimo to do tego miasta życie miało już długo nie powrócić. Miejsce to stało się osadą duchów poległych Askalończyków. Kilka lat później Alderbern przywołał do siebie Hebanową Awangardę, działającą na tyłach Popielców, i założył ostatni bastion ludzi w Askalonie – Ebonhawke. Odtąd ludzie bronią się tam przed Popielcami.
Kolejnym ludzkim królestwem jest Orr. Powstało ono niedługo po Askalonie, ale nie było w pełni samodzielne. Stało się tak, ponieważ Orr było siedzibą piątki Ludzkich Bogów. Jednak już dwa lata po Eksodusie Orr stało się niezależnym królestwem. Podobnie jak Askalon, Orr rozwijało się spokojnie przez wiele lat, aż nastał czas Wojen Gildii, które nie ominęły tej byłej boskiej siedziby. Jednak już w 1070 roku P.E., tak jak Askalon i Kryta, Orr zwróciło się przeciwko nowemu najeźdźcy – Popielcom. Wtedy stało się nieszczęście. Osobisty doradca Króla Orr, chcąc ratować swój kraj, zwrócił się w stronę czarnej magii i poprzez odczytanie starożytnego zwoju zatopił cały półwysep. Niemal wszyscy mieszkańcy tego pięknego kraju ponieśli wtedy śmierć.
Ostatnim z ludzkich królestw na kontynencie tyryjskim jest Kryta. Historia tego targanego ciągłymi konfliktami kraju, zaczyna się w 300 roku P.E. Wtedy inna część Tyrii, Elona, zakłada kolonię, która 58 lat później staje się samodzielnym królestwem. Również Kryty nie ominęły Wojny Gildii. Najazd Popielców przerwał tę wojnę, jednak Kryta dzięki męstwu swoich żołnierzy odparła ataki. Prawie 200 lat po ataku Popielców ludzkie królestwa spotkała kolejna katastrofa – przebudzenie Zhaitana, Starożytnego Smoka Nieumarłych. Jego przebudzenie i wynurzenie Orr doprowadziło do zatopienia kryteńskiej stolicy – Lwich Wrót. Jednak ludzie nie poddali się. Nowa stolica zostaje założona w prowincji Shaemoor. Miasto to nazwano Divinity’s Reach. Po tych wydarzeniach ostatnie ludzkie królestwo stara się utrzymać w niespokojnych czasach, które nastały w Tyrii. Jednak największym atutem ludzi jest ich wiara, nadzieja i odwaga, dzięki której mogą mierzyć się z niebezpieczeństwami świata Tyrii.
