„Jeśli jesteś wystarczająco śmiały, twoja legenda będzie wieczna.”
Pochodzący z mroźnej północy – nornowie, rasa herosów. Masywni, uformowani wojownicy cenią indywidualne męstwo i zwycięstwo ponad wszystko. Ufają tylko mocy stali.
Nornowie nie proszą ani nie błagają o łaskę bogów. Zamiast tego czczą duchy zwierząt i czerpią z nich siłę. Norn może przybrać formę swojego świętego totemu – niedźwiedzia, irbisa, kruka lub wilka – i przyzwać jego moc kiedykolwiek walczą, co jest raczej częste.
Wypędzeni ze swych ojczystych ziemi na dalekiej północy przez lodowego smoka, Jormaga, Nornowie wykuli nową ojczyznę za pomocą swoich ostrzy na mroźnych wysokościach Dreszczogór. Wielki lodowy smoczy cień okrył te dumne istnienia, i kilka z nich przemienił, spaczeni nonowie – Synowie Svanir – czczą Jormaga jako ostateczny duchowy totem. Brutalny i krwawy los czeka tych zdrajców.
Rozproszeni w nieprzebaczających Dreszczogórach, nornowie żyją w ufortyfikowanych twierdzach i gminnych schroniskach, jak wielka sala Hoelbrak. Utrzymują rządy słabszych ras w pogardzie, oni nie podążają – oni prowadza. Żaden z Nornów nie zgiął kolan przed Królem lub Królową, i żaden z nich tego nie zrobi.
Każdy z nornów wie, że tylko odważny i silny może osiągnąć nieśmiertelność. Zwycięzcy będą opisywani w historiach i pieśniach; słabi zostaną zapomniani, zasypani pod śniegami czasu. Taka jest ścieżka bohatera; droga Norna.
