„Na początku pojawili się w plotkach i legendach. Podróżnicy snuli opowieści o statkach zrobionych z lodu, których żagle widziano pośród fjordów. Później myśliwi nornów powrócili z nowymi historiami na temat niedźwiedzi-ludzi o białym futrze, zupełnie różnych od nornów, których pobłogosławił Niedźwiedź. Posiadali wielką siłę, ale przepełniał ich także ogromny strach. Opuszczali północ, uciekając z krainy starożytnego smoka lodu, Jormaga. Były to istoty kierujące się mądrością i osądem, przyglądały się rasom Tyrii i uznały je za niedoskonałe. Imię ich brzmiało Kodan.„
“Niech to będę ja, potężny Kodo, który oddaje swoje życie za pokój. Niech będzie, iż oddaję me życie za równowagę. Niechaj połączę się z naturą, wiedząc, że walczyłem z poświęceniem za to, w co wierzę. Taka bowiem jest podróż wojownika. Taka jest ścieżka Szponu”
„Niech to będę ja, potężny Kodo, który oddaje swoje życie za mądrość. Niech będzie, iż oddaję me życie, aby prawda mogła przetrwać. Niechaj połączę się z naturą, wiedząc, że spojrzałem w twoje oczy i przyniosłem mądrość mojemu ludowi. Taka bowiem jest podróż szamana. Taka jest ścieżka Głosu.„
